Ang pagkakaibigan, pinapangalagaan, hindi pinapabayaan. Matagal-tagal na rin nung kami’y nagkakila-kilala. Masaya, puro asaran, at kung mambara, wagas! Dapat kang masanay dahil pag ikaw ay na-offend, wala ka, umalis ka na sa grupo :)).
Minsang hinamon ng tadhana, ngunit kami’y di nagpatinag. Patuloy kaming lumaban hanggang saming nakayanan. Akala ko noon, okay na kami, may tinatago pala siyang balak, kaya natauhan na ako, di ko naman siya kelangan eh. Ang kelangan ko ay ang mga tunay kong kaibigan na hindi umalis sa tabi ko.
“Telling the truth makes everything better.” At yun nga ang ginawa namin, open forum, nagkalabasan na ng sama ng loob. Hindi man samin sumama si B, ayos lang, susuportahan namin siya kung saan siya masaya. Masaya akong bumalik ang lahat sa normal.
D.A.G., miss ko na kayo, kita-kita naman tayo oh. Yung tayo-tayo lang, walang SOBRA, walang kulang :)))) xDD
